Snelheid vrije val parachutesprong
Hoe snel ga je eigenlijk in vrije val? De vraag naar de snelheid hoort bij de meest gestelde vragen vóór de eerste sprong. We leggen uit waarom je geen maag-omdraai-gevoel krijgt, waarom je lichaamsgewicht een doorslaggevende rol speelt en waarom tandems zonder remparachute een levensgevaarlijke 350 km/u zouden bereiken.
De exit: waarom parachutespringen geen "vallen" is
Veel eerste-keer-springers verwachten dat wee gevoel in de maag dat je kent van de achtbaan, wanneer het steil naar beneden gaat. De realiteit bij het parachutespringen ziet er compleet anders uit. In Grefrath laten we onze gasten uit een Cessna 206 Soloy springen. Wanneer je op de rand zit en de roldeur omhoog gaat, val je niet loodrecht het niets in.
Het vliegtuig vliegt op het moment van de afsprong met een voorwaartse snelheid van ongeveer 150 km/u. Het verloop van de tandemsprong zorgt ervoor dat je vanuit die horizontale vliegbaan als op een gigantische luchtglijbaan in de verticale overgaat. Doordat op 4.000 meter hoogte elk referentiepunt naar de aarde ontbreekt, registreert je brein helemaal niet dat je valt. De vrije val voelt in plaats daarvan alsof je extreem stabiel op een massief luchtkussen ligt.
De drogue: je anker bij 200 km/u
Een tandemkoppel van instructeur en gast verdringt een vergelijkbare hoeveelheid lucht als een enkele skydiver, maar weegt bijna het dubbele. Volgens de natuurkundige valwetten zou dit hoge gewicht in combinatie met het kleine aanstromingsoppervlak ertoe leiden dat we in vrije val versnellen tot wel 350 km/u.
Zulke extreme snelheden zouden niet alleen ongelofelijk luid en oncomfortabel zijn, ze zouden ook het materiaal bij het openen van de parachute overbelasten. Om redenen van veiligheid bij de tandemsprong werpen we daarom enkele seconden na de exit de zogenaamde drogue uit. Deze kleine hulpparachute werkt als een remanker dat het systeem stabiliseert en ons op een comfortabele gemiddelde snelheid van ca. 200 km/u houdt.
- De versnellingsfase: duurt ca. 10 seconden tot de eindsnelheid (terminal velocity).
- Tandem-snelheid: gemiddeld 200 km/u (gestabiliseerd door de drogue).
- Zonder drogue: een tandem zou ongeremd meer dan 300 tot 350 km/u snel worden.
190 tot 240 km/u: hoe je gewicht het tempo bepaalt
De 200 km/u zijn echter slechts een richtwaarde. In de praktijk varieert de valsnelheid bij elke parachutesprong. Als profs voelen we meteen wie we voor ons hebben vastgegespt: hoe zwaarder de gast, hoe sneller het tandem.
Bij heel lichte personen (rond de 50 kg) stabiliseert het systeem zich op ongeveer 190 km/u. Bij zwaardere gasten (tot ca. 95 kg) voelen we de druk duidelijk massiever op onze handen en armen – hier klimt de snelheidsmeter tot wel 240 km/u. Of je nu uit Venlo, Roermond of Eindhoven naar ons toe komt: de setup in de lucht blijft altijd hetzelfde, alleen de intensiteit van de wind past zich aan.
SKYDIVE PUUR
Alle details tonen
Plus 20 min. panorama-klimvlucht
Plus pure adrenaline bij de afsprong
Plus 45–60 sec. adembenemende indrukken in vrije val
Plus 5-7 min. droomachtige parachutevlucht
SKYDIVE BRONS
(ca. 100 HQ foto's)
Alle details tonen
Incl. grondfoto's, klimvlucht, afsprong, vrije val, parachutevlucht & landing.
In slechts 15 min. zijn je foto's klaar.
SKYDIVE ZILVER
(incl. montage en muziek)
Alle details tonen
ALL-IN CLIPS. HQ-hoge resolutie
3 exclusieve videomontage-versies. (16:9 en 9:16)
SKYDIVE GOUD
HQ-hoge resolutie.
Alle details tonen
Je complete verhaal van de grond tot de landing.
📷 Foto's: serie met ca. 100 profifoto's
🎥 3x video: incl. montage en muziek
De profi-tip: ademen bij topsnelheid
Wie met meer dan 200 km/u richting de aarde glijdt, krijgt te maken met een massieve winddruk. Een fout die veel beginners maken: ze trekken van enthousiasme (of spanning) hun mond wijd open. Het gevolg is dat de wind ongehinderd de keel in stroomt, wat bij sommigen het subjectieve gevoel van ademnood oproept.
De oplossing voor elke tandemsprong is heel eenvoudig: houd je mond dicht en adem rustig door je neus verder. Richt je blik naar voren op de horizon en leg je hoofd licht in je nek. Zo lig je perfect in de zogenaamde "bananenhouding" (licht hol) op de lucht, heb je de beste aerodynamica en kun je van elk moment genieten. Een diepere blik in de technieken biedt de website van de Duitse parachutesportbond (DFV).
Solo-skydivers: wanneer 200 km/u niet meer genoeg is
Terwijl wij in tandem kunstmatig worden afgeremd, rekken solo-skydivers de fysica tot het uiterste op. Een ervaren springer in de "bellyfly" ligt, net als wij, op ongeveer 200 km/u. Maar bij het zogenaamde freefly verandert alles: vliegt een skydiver om alle assen – bijvoorbeeld ondersteboven ("headdown") of zittend ("sitfly") – dan verkleint hij zijn aanstromingsoppervlak drastisch.
Daardoor neemt de luchtweerstand zo sterk af dat solo-profs moeiteloos snelheden van meer dan 300 km/u kunnen bereiken. Deze mix van precisie en extreem tempo maakt het parachutespringen in de regio tot een echte trekpleister voor profs uit heel Europa.
Zin in 200 km/u pure adrenaline?
Beleef het onvergelijkbare gevoel van de vrije val absoluut veilig met ervaren profs. Ontdek waarom de hemel boven Grefrath de beste plek is voor jouw droom.
Leg nu jouw datum vast
FAQ OVER DE SNELHEID IN VRIJE VAL
Hoe snel ga je bij het parachutespringen?
Bij een tandemsprong bereik je in vrije val een gemiddelde snelheid van ongeveer 200 km/h. Het exacte tempo varieert afhankelijk van het lichaamsgewicht van de gast en ligt meestal tussen 190 km/h (bij heel lichte gasten) en 240 km/h. Een kleine remparachute, de zogenaamde drogue, zorgt ervoor dat het zware tandemkoppel niet ongecontroleerd versnelt tot wel 350 km/h. Solo-profs in de “freefly” (bijvoorbeeld bij ondersteboven-sprongen) kunnen door een aerodynamische houding echter gerust snelheden van meer dan 300 km/h bereiken.
Krijg je bij 200 km/h in vrije val moeilijk lucht?
Nee, ademnood in vrije val is een mythe die meestal door een verkeerde houding ontstaat. Als je van opwinding je mond wijd opentrekt, drukt de rijwind met 200 km/h direct in je keel, wat het ademen subjectief bemoeilijkt. De simpele tip voor elke sprong: houd je mond dicht, adem heel ontspannen door je neus en richt je blik op de horizon. Zo krijg je probleemloos lucht en lig je tegelijk aerodynamisch perfect in de wind.
Beïnvloedt mijn lichaamsgewicht hoelang de vrije val duurt?
Ja, absoluut. Omdat de snelheid in vrije val van het gewicht afhangt, verandert ook de duur van de vrije val vanaf 4.000 meter hoogte. Zware gasten bereiken in tandem hogere snelheden (tot wel 240 km/h) en leggen de afstand tot de parachuteopening op 1.500 meter dienovereenkomstig sneller af. Dat betekent: wie zwaarder is, valt iets korter – wie lichter is (ca. 190 km/h), geniet een paar seconden langer van de vrije val. Nog duidelijker wordt dit principe bij solo-skydivers: een klassieke buikvlieger valt met rond de 200 km/h en heeft ongeveer 60 seconden vrije val. Een freeflyer daarentegen, die extreem aerodynamisch (bijvoorbeeld met het hoofd voorop) meer dan 300 km/h bereikt, schiet veel sneller door de luchtlagen en moet zijn parachute al na ruim 45 seconden trekken.